Με τη ματιά του μεταφραστή Ιούλιος 19, 2019 – Κατηγορία: Books

Για τη Δύναμη της Naomi Alderman

Της μεταφράστριας Χριστίνας Μανιά,

Όταν μου έδωσαν να μεταφράσω το βιβλίο Η Δύναμη δεν το είχα διαβάσει ούτε το ήξερα. Μου είπαν πως είναι ένα μυθιστόρημα  όπου – έχει κάνει σάλο στο εξωτερικό, έχει γίνει best seller κι έχει βραβευτεί – οι ρόλοι αντιστρέφονται κι οι γυναίκες αποκτούν μία ιδιαίτερη δύναμη και παίρνουν την εξουσία.
 « Ενδιαφέρον» σκέφτηκα, έχοντας βεβαίως και μια επιφύλαξη για το πως θα έχει προσεγγίσει η συγγραφέας το θέμα. Ο φόβος μου ήταν αν θα είχα να κάνω με ένα κακώς εννοούμενο φεμινιστικό μανιφέστο το οποίο θα απεικόνιζε έναν κόσμο « αγγελικά» πλασμένο καθότι θα τον όριζαν πια οι γυναίκες, που είναι πιο ευαίσθητες, πιο δίκαιες, πιο έξυπνες, πιο…πιο…

Η Χριστίνα Μανιά

Πράγματι, η ιστορία ξεκινάει με τις γυναίκες να αποκτούν μια ιδιαίτερη δύναμη (δεν θα αποκαλύψω τι είδους δύναμη για να κρατήσω την αγωνία στο ζενίθ). Πράγματι, οι πρώτες γυναίκες που την αποκτούν, είναι ομάδες γυναικών σε διάφορες γωνιές του κόσμου που υποφέρουν. Από θύματα trafficking στη Μολδαβία, σε καλυμμένες με από την κορφή μέχρι τα νύχια γυναίκες της Σαουδικής Αραβίας, κι από καταπιεσμένες Ινδές σε κακοποιημένες σεξουαλικά έφηβες σε όλα τα πλάτη και τα μήκη της γης. Όλες αυτές οι γυναίκες λοιπόν, αποκτώντας αυτή τη δύναμη επαναστατούν, κι εγώ ως γυναίκα δεν μπορώ παρά να νιώσω  βαθιά ικανοποίηση και περιμένω εναγωνίως να δω πώς θα μεταμορφωθεί αυτός ο κόσμος, σχεδόν σίγουρη πως θα γίνει πιο όμορφος, πιο χρωματιστός. Πράγματι, οι ρόλοι αντιστρέφονται. Παραμένουν όμως ίδιοι; Και τελικά ο αυτός ο κόσμος είναι καλύτερος, χειρότερος ή διαφορετικός;  Την απάντηση, αν μπορούμε να μιλήσουμε για απάντηση, δίνει με μοναδικό, ευφυή τρόπο η συγγραφέας με την τελευταία φράση του μυθιστορήματος. Μία φράση που έχει ειπωθεί κι ακουστεί χιλιάδες φορές ανά τους αιώνες αλλά ποτέ με αυτόν τον τρόπο.