Χρυσή Βιβλιοθήκη Αρχαίας Ελλάδας Τόμος 2ος – Πλάτων Πολιτεία – Μέρος Β (Βιβλία ΣΤ-Ι)

Το έργο του Πλάτωνα (427-347 π.Χ.) είναι γραμμένο σχεδόν εξ ολοκλήρου σε διαλογική μορφή. Η παράδοση αποδίδει στον κορυφαίο Αθηναίο φιλόσοφο 36 διαλόγους, αν και οι φιλόλογοι έχουν αμφισβητήσει τη γνησιότητα ορισμένων από αυτούς. Όλοι οι διάλογοι ακολουθούν ένα συγκεκριμένο δομικό σχήμα: ένα ή περισσότερα πρόσωπα, συνήθως επιφανείς πολίτες της εποχής, συνομιλούν με τον Σωκράτη πάνω σε ένα καθορισμένο θέμα. Τα πρόσωπα αυτά βρίσκονται συνήθως σε πλάνη και, μέσα από τη διαλογική συζήτηση, ο Σωκράτης, εφαρμόζοντας τη λεγόμενη “μαιευτική μέθοδο”, κατορθώνει να αποδείξει την αλήθεια.
Η σκηνοθεσία των διαλόγων, η ενδελεχής ανάλυση των χαρακτήρων και το δραματικό τους ύφος ανέδειξαν τον Πλάτωνα όχι μόνο σε διαπρεπή στοχαστή, αλλά και σε σπουδαίο συγγραφέα, ο οποίος διατύπωσε σημαντικές έννοιες της δυτικής φιλοσοφικής σκέψης, τόσο στο επίπεδο της θεωρίας όσο και σε εκείνο της κοινωνικής πρακτικής, μέσα από συναρπαστικές λογοτεχνικές σελίδες.
Η “Πολιτεία” γράφτηκε στις αρχές του 4ου π.Χ. αιώνα (περίπου το 380 π.Χ.) και ανήκει στην κατηγορία των λεγόμενων απορητικών διαλόγων. Οι διάλογοι αυτοί, που είναι εκτενέστεροι σε σύγκριση με τους υπόλοιπους, θέτουν συνήθως ένα πρόβλημα ηθικής φιλοσοφίας για το οποίο οι συνομιλητές προτείνουν διαδοχικά κάποιες λύσεις, που όμως ελέγχονται ως μη έγκυρες και στην ουσία καταλήγουν στην ανυπαρξία λύσης. Σκοπός των διαλόγων αυτών είναι να αντιληφθεί ο αναγνώστης την άγνοια που πιθανότατα έχει πάνω σε κάποια πολύ σοβαρά ζητήματα, και μέσα από αυτή τη συνειδητοποίηση να κάνει το πρώτο βήμα προς την πραγματική γνώση.