Συμπόσιο. Ένα από τα πιο σπουδαία έργα του Πλάτωνα, έχει χαρακτηριστεί ως το πιο ολοκληρωμένο δοξαστικό του έρωτα. Η ιστορία εκτυλίσσεται στο σπίτι του νεαρού ποιητή Αγάθωνα, ο οποίος μόλις έχει κερδίσει στους τραγικούς αγώνες με την πρώτη του τραγωδία. Εκεί παρευρίσκονται εκλεκτά μέλη της αθηναϊκής κοινωνίας. Τα πρόσωπα του διαλόγου, εκτός από τον Σωκράτη, είναι ο Αγάθων, ο Φαίδρος, ο Παυσανίας, ο Ερυξίμαχος, ο Αριστοφάνης και ο Αλκιβιάδης, που καταφτάνει στο τέλος. Οι συμποσιαστές βρίσκονται σε μια ευχάριστη και χαλαρή διάθεση και από φασίζουν να εγκωμιάσουν τον έρωτα.. Έτσι παίρνουν ένας ένας το λόγο πλέκοντας το εγκώμιο του έρωτα. Καθένας από τους λόγους χαρακτηρίζει και αυτόν που τον εκφωνεί ενώ συγχρόνως δίνει νέα οπτική στο θέμα.
Τελευταίος μιλά ο Σωκράτης με το λόγο του να αποτελεί τον πυρήνα του Συμποσίου. Αφηγείται μια συζήτηση που είχε με μια σοφή ιέρεια, τη Διοτίμα από τη Μαντίνεια. Αυτή υποστηρίζει ότι ο έρωτας αναζητεί το κάλλος και αφού και το αγαθό είναι ωραίο, αναζητεί και το αγαθόν. Γι αυτό ωστόσο δεν είναι ούτε αισχρός ούτε κακός, αλλά δαίμονας, ένα πνεύμα που ζει μεταξύ θεών και θνητών και βρίσκεται ανάμεσα στο καλό και στο αισχρό (άσχημο), το αγαθό και το κακό. […]
Φαίδρος. Το έργο αυτό σχετίζεται με το Συμπόσιο τόσο θεματολογικά, αφού θέμα συζήτησης είναι ξανά ο έρωτας και η ομορφιά, όσο και ως προς το γεγονός ότι στο λόγο των ρητόρων αντιπαραβάλλεται η διαλεκτική του Σωκράτη. Ο Πλάτωνας κατορθώνει να συνδυάσει το θέμα αυτό με μια εξέταση της ψυχολογίας του έρωτα, καταλήγοντας να περιγράψει με τη βοήθεια του μύθου και της αλληγορίας τις ιδέες ως αντικείμενα υπερβατικής συγκίνησης και, στην πραγματικότητα, μυστικής θέασης.
