Ο ΜΑΕΣΤΡΟΣ ΗΤΑΝ ΦΑΛΤΣΟΣ

«Ο Μαέστρος ήταν πραγματικά Φάλτσος, ωστόσο μια ολόκληρη χώρα προσκύνησε τις μελωδίες του.» Ο κος Κατσεφάης, ο κος Τιποτάκης, ο κος Κουτσομένης, ο ΜΑΕΣΤΡΟΣ, η κα Τασώ Ανδρέου, ο Άκης, ο κος Καραλέων, ο κος Μητσοχάκης και ο επιχειρηματίας Κάκαρης «πλέκουν» το γαϊτανάκι της διαπλοκής, σε μία έντονη πολιτικά περίοδο για την Ελλάδα, τη δεκαετία 1983 – 1993. Με συχνές αναφορές σε προγενέστερες εποχές, ο συγγραφέας αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο πως η διαπλοκή δεν έχει ημερομηνία λήξεως. Ο κεντρικός ήρωας κατέχει κρατικές θέσεις , μέσα από αυτές καταγράφει με ιδιαίτερη σκληρότητα ένα καταιγισμό από εμπειρίες, πιστέυοντας πως το «ψάρι δεν βρωμάει από το κεφάλι». Ως αποτέλεσμα εισπράτει τη μεγάλη απογοήτευση. Κατηγορείται ως κατάσκοπος για λογαριασμό Ξένης Δύναμης και για εμπλοκή σε Τρομοκρατικές Οργανώσεις. Το σύγχρονο πολιτικό μυθιστόρημα του Κωνσταντίνου Στεργιόπουλου, σαν μυδράλιο, γαζώνει τις φάλτσες νότες. Η σκέψη, ο λόγος, η άποψη, γίνονται σφαίρες που εκτελούν με συνοποτικές διαδικασίες μια βαθιά αποσαρθρωμένη κοινωνία που «γλύφει» μια διεφθαρμένη δημόσια διοίκηση. Υπαρκτά πρόσωπα και γεγονότα μιας άλλης εποχής. Ο αναγνώστης μπορεί να αναγνωρίσει στο βιβλίο περιστατικά και καταστάσεις της Ελληνικής Πολιτικής πραγματικότητας, που όμως ανήκουν στην φαντασία του συγγραφέα ή μήπως όχι;