Μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε #6 Οκτώβριος 21, 2019 – Κατηγορία: Books – Tags: ,

Justice

από τον Σπύρο Ανδριανό

«Ποτέ δεν είναι ο τρόπος της ζωής σου που εμπνέει τους ανθρώπους να θέλουν να γίνουν ήρωες..Είναι ο τρόπος που πεθαίνεις…» – Oliver Queen/Green Arrow

Έχοντας μεγαλουργήσει χρόνια νωρίτερα στο κλασικό Kingdom Come,ο Alex Ross στις αρχές του 2000, δημιουργεί μια από τις πιο επικές ιστορίες που γράφτηκαν για τους ήρωες της DC. Σε συνεργασία στο σενάριο με τον Jim Krueger (Foot Soldier,Avengers, Star Wars) και στο σχέδιο τον Doug Braithwaite (2000AD, Ghost, Punisher MAX) με τους οποίους είχε συνεργαστεί στη τριλογία Earth X (Universe X/Paradise X) για τη Marvel comics, o Ross παρουσιάζει μέσα σε ένα maxi series των 12 τευχών (Αύγουστος 2005 – Ιούνιος 2007) μία ιστορία/γράμμα αγάπης προς τη Silver Age εποχή των ηρώων της DC και συγκεκριμένα της Justice League και της αιώνιας μάχης της εναντίον της Legion of Doom, δηλαδή των αντίστοιχων villain. Aν και περισσότερο σκοτεινή από όσο μας είχε συνηθίσει η Silver Age εποχή.

Βέβαια αυτή η εκδοχή της Legion δεν βασιζόταν σε κάποια κομικσική της έκδοση, αλλά περισσότερο σε μια εκδοχή της από το τηλεοπτικό cartoon Super Friends, με μία πιο πολύπλοκη και σοβαρή υπόθεση. Έτσι και αλλιώς όμως όλο το Justice ήταν εκτός βασικού continuity της DC αλλά φυσικά αυτό δεν υστερεί σε τίποτα από τον αριστουργηματικό τρόπο που είναι γραμμένο και σχεδιασμένο το κόμικ. Τέλος να αναφέρω ότι το Justice, κατά κάποιο τρόπο θεωρείται και ένα άτυπο sequel της προηγούμενης σειράς του Ross (σε συνεργασία με τον Paul Dini) The World’s Greatest Super Heroes.

Στο Justice o Alex Ross αντιστρέφει τις ισορροπίες. Oι villains μετατρέπονται σε καλούς, οι ήρωες μοιάζουν να μη μπορούν καν να αντιδράσουν και η εμπιστοσύνη του κόσμου στα πρόσωπα τους κλυδωνίζεται. Οι villains αρχίζουν και έχουν όνειρα σχετικά με έναν επερχόμενο Αρμαγεδδών (τον οποίο οι ήρωες της Justice League είναι ανήμποροι να σταματήσουν). Φυσικά τα όνειρα αυτά τα στέλνει ο Brainiac, ο οποίος έχει τη δική του μυστική ατζέντα. Οι villains αποφασίζουν να βάλουν στην άκρη τις διαφορές τους και να ενωθούν για να εμποδίσουν το επερχόμενο τέλος της Γης, αλλά και για να βγάλουν από τη μέση τους ήρωες της Justice League μια και καλή. O Riddler θα είναι αυτός που θα χακάρει τον υπολογιστή του Batman και θα κλέψει όλες τις πληροφορίες αλλά και τα μυστικά που κρύβει. Οι ταυτότητες των ηρώων θα γίνουν σε αυτούς γνωστές, θέτοντας αυτόματα σε κίνδυνο τα αγαπημένα τους πρόσωπα.

Και σαν να μην έφτανε αυτό οι villains αρχίζουν και παρουσιάζονται σαν «σωτήρες» της ανθρωπότητας δίνοντας θεραπείες σε ανίατες ασθένειες και σωματικές δυσλειτουργίες, πράγμα που προκαλεί τη δυσπιστία των ηρώων. Και εκεί είναι που ο Luthor θέτει το ερώτημα σε μία δημόσια του αναγγελία. «Έκαναν τίποτε οι ήρωες για να καλυτερέψουν τις ζωές των ανθρώπων;» Μπορεί να τους έσωζαν από κάποια απειλή, αλλά άλλαξαν ποτέ τις ζωές τους προς το καλύτερο; Η αδράνεια τους μπροστά στην αλλαγή, η ατολμία τους να αλλάξουν το κόσμο, δεν ήταν το ίδιο εγκληματική με τα εγκλήματα για τα οποία κατηγορούν τους villains όλα αυτά τα χρόνια;

Ο Luthor υπόσχεται την αλλαγή, με πόλεις όπου ο καθένας μπορεί να ζήσει απαλλαγμένος από τα προβλήματα της καθημερινής ζωής. Καλεί όσους θεράπευσε και βοήθησε μαζί με τους υπόλοιπους συντρόφους του (Scarecrow, Poison Ivy, Riddler κ.α.) να ενωθούν μαζί του στις νέες αυτές πόλεις, όπου μπορούν να αποκτήσουν όλα αυτά που ονειρεύτηκαν και ποτέ δεν πίστευαν ότι θα αποκτήσουν.

Παράλληλα όμως οι επιθέσεις στους ήρωες μας συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό, βγάζοντας τους περισσότερους Leaguers εκτός μάχης. Αυτή η απουσία των ηρώων, βοηθάει κατά κάποιο τρόπο να πιστέψει ο κόσμος περισσότερο τον Luthor και τους συντρόφους του ως ευεργέτες. Και πάνω που κάποιος μπορεί να πει ότι τα πράγματα δεν γίνονται χειρότερα, ο Superman ανακαλύπτει ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο Batman ελέγχονται με νανοτεχνολογία που έχει εισχωρήσει μέσα στο νευρικό τους σύστημα, μετά τις επιθέσεις. Και ο κόσμος πλέον δεν χρειάζεται τους υπερήρωες στις νέες πόλεις, γι’ αυτό και αδιαφορεί για την ύπαρξη ή εξαφάνιση τους.

Αν νομίζατε ότι το πρόσφατο Year of the Villain που διαβάζουμε αυτή τη περίοδο στους περισσότερους τίτλους της DC είναι κάτι το καινούργιο, μάλλον πλανάστε οικτρά! Επίσης το ίδιο ισχύει και για το Forever Evil, το big event μερικά χρόνια πριν, του New 52. Ο Ross παρουσίασε για πρώτη ίσως φορά με τέτοια τρομακτική αμεσότητα το τι θα γινόταν αν οι villains της DC είχαν επιτέλους το επάνω χέρι. Αν ενωμένοι μπορούσαν να βγάλουν από τη μέση τους Leaguers αλλά να εμφανιστούν και ως οι καλοί της υπόθεσης. Αν οι ήρωες για πρώτη φορά δέχονταν την αμφισβήτηση της κοινής γνώμης και βρίσκονταν πάντα ένα βήμα πίσω από τους διώκτες τους.

Και το αποτέλεσμα είναι πραγματικά μαγευτικό. Τόσο σεναριακά (έξυπνοι και ζωντανοί διάλογοι/έμφαση στους χαρακτήρες και τη ψυχολογία τους, Χιτσκοκική αγωνία που χτυπάει κόκκινο, πολλές ανατροπές) όσο και σχεδιαστικά αφού ο Ross ζωγραφίζει μοναδικά με νεροχρώματα τα σχέδια του Braithwaite και όπως έχω ξαναγράψει είναι ο καλλιτέχνης εκείνος που σε κάνει να πιστέψεις ότι οι υπερήρωες είναι αληθινοί! O διάλογος του Batman με τον Superman στην αρχή του 8ου τεύχους είναι απλά απολαυστικός και κρύβει όλη τη φιλοσοφία των υπερηρωικών κόμικ που τόσο αγαπάμε.

Εντυπωσιακές σκηνές μάχης, με όλους τους ήρωες που αγαπάμε σε πλήρη απαρτία να δίνουν ίσως το μεγαλύτερο αγώνα της ζωής τους, σε μια κλασική πλέον σειρά, που απευθύνεται τόσο στους βετεράνους fan των ηρώων της DC, αλλά παράλληλα άκρως φιλική και για τους καινούργιους αναγνώστες που δεν χρειάζεται να γνωρίσουν την ιστορία χρόνων για να καταλάβουν τι διαβάζουν. Επίσης ο Ross δίνει την ευκαιρία και σε μη πρωτοκλασάτους χαρακτήρες (όπως ο Elongated Man) ή σε χαρακτήρες χωρίς υπερδυνάμεις (Green Arrow) να διαπρέψουν και να διεκδικήσουν τη θέση τους μέσα στο πάνθεον των μεγάλων του DC Universe.

Το Justice έχει εκδοθεί και σε 3 hardcover editions, σε absolute edition και σε trade paperback που συγκεντρώνει και τα 12 τεύχη της σειράς. Αυτή την έκδοση ακολουθεί και η πρόσφατη των εκδόσεων ΟΞΥ.

Στα ελληνικά λοιπόν το Justice κυκλοφορεί σε μια υπέροχη πραγματικά έκδοση (τόσο σε ποιότητα χαρτιού και εκτύπωσης, όσο και σε τιμή) από τις πάντα ποιοτικές εκδόσεις ΟΞΥ. Σε πολύ καλή μετάφραση από το Σάββα Αργυρού, που πραγματικά αποδίδει το κείμενο με το καλύτερο δυνατό τρόπο (έχω και την original σειρά σε τεύχη και γνωρίζω το πρωτότυπο κείμενο) και σε τιμή πραγματικά χάρισμα για όσα η έκδοση προσφέρει, θα αποτελέσει ένα κόσμημα για τη βιβλιοθήκη σας. Εύχομαι οι εκδόσεις ΟΞΥ να συνεχίσουν με την ίδια συνέπεια και μεράκι να προσφέρουν ότι καλύτερο στους Έλληνες αναγνώστες από τους υπέροχους κόσμους των υπερηρώων τόσο της Marvel όσο και της DC.